Etihad Economy: A350-1000 ve B787-9 ile Bangkok'tan Prag'a yaptığım yolculuk
Etihad Airways son zamanlarda Avrupa'dan Asya'ya oldukça sık ucuz uçuşlar sunuyor. Tıpkı Air Arabia ile Prag'dan Sharjah üzerinden Bangkok'a seyahat ettiğim zamanki gibi, bu nedenle standart ekonomi sınıfında uçuşun nasıl olduğunu öğrenmek istedim.
Prag’dan Bangkok’a 492 avroya gidiş-dönüş bilet aldım. Bu, bir aktarmalı bir güzergâh için oldukça makul bir fiyat. Bu incelemede, Bangkok’tan Abu Dabi üzerinden Prag’a yaptığım gidiş-dönüş yolculuğunu anlatacağım.
Benzer bir fiyata Etihad ile uçmaktan hiç çekinmezdim. Ancak olağanüstü bir deneyim beklemeyin. Etihad’ın ekonomi sınıfı bana tam anlamıyla ortalama geldi – bunu hem övgü hem de eleştiri olarak söylüyorum.
Etihad Airways ile uçuş fiyatlarını kontrol edin
Seyahatim kısaca
| Bangkok–Abu Dabi | Abu Dabi–Prag | |
|---|---|---|
| Uçak | Airbus A350-1000 | Boeing 787-9 |
| Ekonomi sınıfı konfigürasyonu | 3-3-3 | 3-3-3 |
| Koltuk aralığı | 79 cm | 79 cm |
| Koltuk genişliği | 46 cm | 43 cm |
| Sırtlık eğimi | 13 cm | 13 cm |
| Şarj | USB-A ve USB-C | USB-A ve evrensel priz |
| Güç kaynağı | 1 ana öğün | tatlı ikram + kahvaltı |
Etihad uçuş ve bagaj ücretleri: Basic tarifesine dikkat edin
492 avro ödedim. Sadece el bagajıyla seyahat ettiğim için en ucuz olan ‘Basic’ tarifesi benim için gayet uygun oldu.
Ancak fiyatları karşılaştırırken akılda tutulması gereken önemli bir nokta var. Etihad’ın en ucuz bilet fiyatına kayıtlı bagaj dahil değildir.
"Basic" bilet fiyatına şunlar dahildir:
- 7 kg'a kadar 1 adet el bagajı
- uçak içi yemek ve içecekler
- uçak içi eğlence
- bir yastık, battaniye ve kulaklık
Kayıtlı bagaj için ek ücret ödemeniz gerekir. Standart koltuk seçimi için de bir ücret uygulanır. Buna karşılık, Qatar Airways, Emirates ve Saudia, genellikle en ucuz uzun mesafe biletlerinde bile bir adet kayıtlı valiz hakkı sunar.
Buna karşılık, yalnızca el bagajıyla seyahat ediyorsanız, Basic bilet fiyatı oldukça mantıklıdır. Etihad’ın sıklıkla çok cazip fiyatlar sunmasının nedeni tam da budur.
Etihad, herhangi bir küresel ittifakın üyesi değildir. Ancak, Etihad Guest programı ve seçili iş ortakları aracılığıyla mil kazanabilirsiniz. Ben milimi Air France ve KLM tarafından işletilen Flying Blue’ya aktardım. Bu işlem sorunsuz gerçekleşiyor, ancak Flying Blue benim tercih ettiğim program değil – şu anda OneWorld ittifakı, özellikle de Qatar Airways ile mil kazanmaya daha fazla odaklanıyorum.
- Tüm bilet fiyatlarını her zaman etihad.com adresinde bulabilirsiniz.
Bangkok üzerinden giden gece treninden bekleme salonuna
Uçuşumdan önceki geceyi Chiang Mai’den Bangkok’a giden gece treninde geçirdim. Gün boyunca şehirde dolaşmıştım, bu yüzden Bangkok Havalimanı’na vardığımda ücretsiz bir yemekten çok duş almak daha cazip geldi bana.
Bu nedenle uçuşumdan önce Revolut aracılığıyla eriştiğim Miracle lounge’a gittim. İkramlar fena değildi, ancak oraya gitmemin asıl nedeni duş almaktı. Trende geçirdiğim bir gece ve bunaltıcı sıcaklı ktaki Bangkok’ta geçirdiğim bir günün ardından, duş gerçekten çok işime yaradı.
“Revolut Ultra ve havaalanı lounge’ları” başlıklı makalemde , Ultra planı ile sınırsız erişimin nasıl işlediğini ve ne zaman mali açıdan avantajlı olduğunu ayrıntılı olarak anlatıyorum .
Uçağa biniş süreci sorunsuz ve düzenli bir şekilde gerçekleşti. Kaos yoktu, gereksiz kuyruklar yoktu ve sürprizler de yaşanmadı.
Bangkok–Abu Dabi: Airbus A350-1000 ile ilk uçuşum
Kasıtlı olarak saat 21.00'da kalkan uçuşu seçtim. Bu uçuş için bir Airbus A350-1000 tahsis edilmişti ve daha önce bu tip bir uçakla hiç uçmamıştım.
Bana göre, bu uçak günümüzde hizmet veren en güzel ticari uçaklardan biri; bu yüzden onu dışarıdan da görmek için sabırsızlanıyordum.
Ancak Bangkok’ta hava karanlıktı. Abu Dabi’ye vardığımızda da hava hâlâ karanlıktı. Bu yüzden, uçağı tam anlamıyla inceleyemeden A350-1000 ile ilk uçuşumu gerçekleştirdim.
Kabin yepyeni kokuyor, ama bu bir mucize değil
Uçağa biner binmez, A350’nin Etihad filosundaki en yeni uçaklardan biri olduğu anlaşılıyor.
İç mekan kelimenin tam anlamıyla yepyeni kokuyordu ve ince altın ve kahverengi renkler hoş bir atmosfer yaratıyordu.
Ancak dürüst olmak gerekirse, pek etkilenmedim. Kabin çekici, temiz ve modern. Yine de 3-3-3 düzeninde standart bir uzun mesafe ekonomi sınıfı kabini.
Koltuk aralığı 79 cm, koltuk genişliği 46 cm ve koltuk arkalığı yaklaşık 13 cm geriye yatırılabiliyor. Bunlar, çoğu uzun mesafe havayolu şirketinde rastlayacağınız standart değerlerdir.
Koltukta küçük bir yastık, rahat bir battaniye ve standart kulaklıklar hazır olarak bekliyordu. Etihad ayrıca yolcuların diledikleri gibi alabilecekleri basit bir alışveriş çantası da sağlıyor.
Prag'a giden bir sonraki uçuşta da aynı ikramları aldım.
Baş desteği, hem A350 hem de Boeing 787'de aynı şekilde tasarlanmış. Bir tarafında daha belirgin sabit bir destek bulunurken, diğer kısmı ayarlanabilir. Tamamen düz bir baş desteğinden daha iyi iş görüyor, ancak daha rahat tasarımlar da gördüm. Uyurken başım yine de biraz sallanıyordu.
A350-1000’de koltuk başında hem USB-A hem de USB-C bağlantı noktaları bulunuyor. Uçak içi eğlence ekranı, daha sonra Boeing 787’de gördüğüm ekrana göre bana biraz daha büyük geldi, ancak aradaki fark çok azdı.
Eğlence sistemi, dünya turu yaparken bile sizi eğlendirecek
Etihad’ın uçak içi eğlence sistemi (IFE) çok iyi ve kelimenin tam anlamıyla en yeni ve klasik filmler ile TV dizileriyle dolu.
Videoları cep telefonunuza veya dizüstü bilgisayarınıza indirmeyi unutsanız bile, kesinlikle sıkılmayacaksınız.
Havayollarını her zaman tüm zamanların en iyi dizisiyle değerlendiririm ki bu da şüphesiz *Friends*’tir! Ve bu konuda Etihad, sınavı büyük bir başarıyla geçiyor. Sadece tek tek bölümler değil, dizinin tamamı mevcut.
Yemek ancak iki saat sonra servis edildi. Bu sefer, gayet haklı bir karar.
Bangkok’tan Abu Dabi’ye uçuş sadece yaklaşık 6 saat sürüyor. Bu yüzden, ilk – ve tek – servis hizmetinin kalkıştan 2 saatten fazla bir süre sonra başlamasından pek memnun kalmadım. Bir gece uçuşunda, bu tam da uyumayı tercih edeceğiniz zamandır.
Ancak bu sefer, elbette kabin ekibini suçlayamam. Tam tersine.
Şiddetli türbülansa girdik ve kaptan, kalkıştan önce bunun nedeniyle uçak içi servisin gecikeceğini duyurmuştu. Ardından uçuş boyunca gelişmeler hakkında bizi düzenli olarak bilgilendirdi.
Güvenlik her şeyden önce gelir ve kabin ekibinin iletişimi kesinlikle örnek niteliğindeydi. Neden hiçbir şey yapılmadığını biliyordum ve bunun yavaş ya da düzensiz hizmetten kaynaklanmadığını da biliyordum.
Üç ana yemek seçeneği vardı; bu, Avrupa veya Amerika’daki uzun mesafe havayollarında bile her zaman sunulan bir şey değildir. Ben vejetaryen makarnayı seçtim.
Klasik bir ekonomi sınıfı yemeğiydi. Fena değildi, ama etkileyici de değildi. Tepside ayrıca bir salata, hindistan cevizi ve mangolu bir tatlı ve bir ekmek vardı. Tatlı oldukça iyiydi. Öte yandan ekmek ise kesinlikle yenilmez durumdaydı.
Kabin ekibi, yemekle birlikte alkolsüz ve alkollü içeceklerin yanı sıra kahve ve çay da ikram etti. Tepsiler kaldırıldıktan sonra, uçağın inişine kadar başka hiçbir şey servis edilmedi.
Ama biz zaten Birleşik Arap Emirlikleri’ne inmek üzereyiz.
Son altı saatte zar zor bir saat uyuyabilmiştim; eve dönüş yolculuğu çok yorucu olacak...
Abu Dabi’deki aktarma: muhteşem bir havaalanı, ama güvenlik kontrolü çok uzun sürüyor
Abu Dabi Havalimanı modern, geniş ve her şeyden önce içinde yol bulmak çok kolay.
Bana Doha'yı hatırlatıyor ve aktarma havalimanı olarak Dubai ya da Riyad'dan kıyaslanamayacak kadar daha keyifli buluyorum.
Aktarma sırasında her şey tek bir terminalde gerçekleşir. “Transit” (Aktarma) işaretlerini takip etmeniz yeterlidir; bu işaretler sizi güvenlik kontrolüne ve ardından kalkış kapılarına yönlendirecektir.
Aslında aktarmamın en zayıf noktası güvenlik kontrolüydü. Kuyruk uzundu ve açık gişeler azdı. Tecrübelerime göre, Doha’daki aktarmalar genellikle çok daha sorunsuz geçiyor.
Belki de sadece şanssızdım. Abu Dabi üzerinden sık sık aktarma yapıyorsanız, yorumlarda deneyimlerinizi paylaşırsanız çok sevinirim. Uzun bekleme süreleri yaygın mı, yoksa ben sadece yanlış zamanda mı oradaydım?
Güvenlik kontrolünden sonra çok sayıda mağaza, kafe ve restoran var. Revolut ve LoungeKey ağı aracılığıyla eriştiğim Pearl Lounge’a gittim.
Sunulan yiyecek ve içecekler fena değildi. Ancak mekan küçük ve ziyaretim sırasında aşırı kalabalıktı. 20 dakika sonra oradan ayrıldım ve bunun yerine terminalin genel alanında beklemeyi tercih ettim.
Bu açıdan Doha benim için yine bir adım önde. Revolut uygulamasında genellikle orada daha geniş bir lounge seçeneği buluyorum ve daha önce ziyaret ettiğim lounge’lar Abu Dabi’deki Pearl Lounge’dan bir adım öndeydi.
Abu Dabi–Prag: Boeing 787-9, kalkış saati 3.20
İkinci uçuş, sabahın oldukça erken saatlerinden biri olan 03.20’de havalandı.
Uçağa biniş süreci harikaydı. Son derece hızlı ilerledi ve şimdiye kadar yaşadığım en iyi organize edilmiş biniş süreçlerinden biriydi.
Uçak, tam zamanında kapıdan ayrıldı. Ancak, gece trafiğinin yoğun olması nedeniyle yaklaşık 25 dakika sonra havalanabildik.
Etihad, mümkün olduğunca çok sayıda aktarmalı uçuşa imkan sağlamak için varış ve kalkış saatlerini sıkı zaman aralıklarına sığdırıyor. Bunun sonucunda pistte çok yoğun bir trafik oluşuyor.
Boeing 787, A350’den daha mı kötü?
Boeing 787-9’un yaşını daha fazla göstereceğini bekliyordum. Aslında, her iki uçağın iç mekanı da bana neredeyse aynı geldi.
Dreamliner da 3-3-3 koltuk düzenine ve 79 cm koltuk aralığına sahip. Koltuk genişliği 43 cm; bu, A350’deki koltuk genişliğinden yaklaşık 3 cm daha dar. Kağıt üzerinde bu fark, uçuş sırasında algıladığımdan daha belirgin görünüyor.
Baş desteği aynıdır; sırtlığın yaklaşık 13 cm'lik eğim açısı da aynıdır.
Asıl fark şarj seçeneklerinde yatıyor. Boeing 787-9’da bir adet USB-A bağlantı noktası ve bir adet evrensel elektrik prizi varken, A350’de hem USB-A hem de USB-C bağlantı noktaları bulunuyordu.
B787’deki ekran bana biraz daha küçük göründü, ancak bu bile uçuş seçimimi etkileyecek kadar önemli bir fark değildi.
Eğer A350-1000 ile Boeing 787-9 arasında sadece ekonomi sınıfı için seçim yapıyorsanız, bunu çok da önemsemezdim.
A350 daha hoş (bu tamamen öznel bir görüş) ve koltuklar biraz daha geniş. Ancak genel konfor açısından ikisi birbirine çok benziyordu.
Kalkıştan sonra bir Oreo ve Türkiye semalarında kahvaltı
Kalkıştan kısa bir süre sonra kısa bir servis yapıldı. Kabin ekibi içecekleri ikram etti ve minik Oreo bisküvi paketleri dağıttı.
Ben bunu kaçırdım. Kabin ekibinden başka bisküvi istemedim ve uyumaya devam ettim.
Türkiye semalarında uçarken, tam da ana uçak içi servis başlarken uyandım. Prag’a inişimizden yaklaşık iki saat önce kahvaltı servis edildi.
Bu sefer türbülans yoktu. Böyle bir gece uçuşunda, şahsen kahvaltının inişe biraz daha yakın bir zamanda servis edilmesini tercih ederim. Uykudan kazanılan her yarım saat önemlidir.
Sosisli omlet seçtim. Porsiyon benim zevkime göre oldukça küçüktü, ama onun dışında yine standart bir ekonomi sınıfı yemeğiydi. Özellikle kötü bir yanı yoktu, ama eve döndüğümde hatırlayacağım bir şey de değildi.
Kahvaltıdan sonra, neredeyse yarım saat boyunca bu inanılmaz güzelliğe hayran hayran baktım. İşte tam da bu manzaralar yüzünden her zaman pencere kenarında otururum.
Bu manzara hiç eskimiyor.
Ve işte burada, Prag’ın geleneksel manzarasının tadını çıkarıyorum – bu sefer hava biraz bulutlu, ama neyse. Ev, evdir!
Otobüsle Prag’daki terminale
Vardığımızda beni son bir küçük sürpriz bekliyordu. Etihad uçağı jet köprüsüne yanaşmadı, bu yüzden terminale otobüsle gittik.
Havaalanında Terminal 1’in hemen üzerinde bir ofisimiz var, bu yüzden trafiği neredeyse her gün takip ediyorum.
Bir Etihad uçağını uzak bir park yerinde şahsen görmek benim için ilk kez olan bir şeydi. Bu nedenle bunu Prag güzergâhı için normal bir durumdan ziyade istisnai bir durum olarak değerlendiriyorum.
Ancak burada bile organizasyon bizi hayal kırıklığına uğratmadı. Bol miktarda otobüs vardı ve bilgiler netti, bu sayede uçaktan iniş sorunsuz gerçekleşti.
Etihad ile Qatar Airways, Emirates ve Air Arabia karşılaştırması
Elbette bu değerlendirme tamamen benim öznel görüşümdür. Her yolcunun öncelikleri farklıdır.
Seçimimi yaparken, fiyatın yanı sıra sadakat programını, bagaj hakkını ve aktarma yapacağım havalimanlarını da dikkate alıyorum.
Nihai fiyat aynı olsaydı, Qatar Airways’i tercih ederdim.
Qatar, mil biriktirmeyi sevdiğim oneworld ittifakının bir üyesidir. Bilet fiyatıma kayıtlı bagaj dahildi ve daha uzun bir uçuşta bana küçük bir seyahat seti de verildi. Dahası, Doha’daki aktarmaların daha sorunsuz geçtiğini ve sunulan lounge seçeneklerinin daha iyi olduğunu düşünüyorum.
Buna karşılık, benzer bir fiyat söz konusu olduğunda Emirates yerine Etihad’ı tercih ederim. Bunun nedeni uçak içindeki büyük bir fark değil, havalimanıdır. Abu Dabi’deki aktarmayı Dubai’dekinden çok daha keyifli buluyorum.
Air Arabia ise bambaşka bir kategoride. Bu, yemekler ve kayıtlı bagaj için ekstra ücret ödemeniz gereken bir düşük maliyetli havayolu şirketi. Ancak, hafif seyahat ediyorsanız ilginç bir alternatif olabilir. Prag’dan Bangkok’a Air Arabia uçuşu hakkındaki incelememde bu konuya daha ayrıntılı olarak değiniyorum .
Bu nedenle en önemli faktör her zaman nihai fiyattır. Gerekli tüm hizmetleri ekledikten sonra Etihad en ucuz seçenekse, onu tercih etmemek için hiçbir nedenim olmaz.
Etihad olağanüstü olabilir. Sadece ekonomi sınıfında değil
Ekonomi sınıfına ilişkin değerlendirmem biraz ılımlı gelebilir. Ancak bu, Etihad’ın kalıcı bir izlenim bırakacak bir ürün yaratamayacağı anlamına gelmez.
Web sitemizde, tüm premium kabinlerle ilgili deneyimlerimizi de paylaştık:
- Prag'dan Abu Dabi'ye giden Boeing 787-9 uçağındaki Etihad Business Class
- Abu Dabi'den Paris'e giden Airbus A380 uçağında Etihad First Class
- Singapur'dan Abu Dabi'ye Etihad Residence
İşte tam da bu karşılaştırma, ekonomi sınıfının neler sunduğunu açıkça ortaya koyuyor.
Güvenilir seyahat, modern uçaklar ve profesyonel hizmet. Fiyat ne olursa olsun Etihad’ı tercih etmenize neden olacak türden bir deneyim değil.
Sonuç: Etihad’ın ekonomi sınıfı buna değer mi?
Evet, fiyatı uygunsa.
Prag'dan Bangkok'a 492 avroluk gidiş-dönüş biletim çok iyi bir fırsattı.
Hiçbir uçuşta özellikle kötü bir şey yaşanmadı. Uçaklar moderndi, kabin ekipleri profesyoneldi ve tüm havalimanlarındaki organizasyon mükemmeldi.
Etihad, sık sık sunduğu özel teklifler ve Abu Dabi’deki sorunsuz aktarma sayesinde benim gözümde puan topladı.
Olumsuz tarafı ise, transit güvenlik kontrolünde uzun bir kuyruk vardı, Pearl Lounge aşırı kalabalıktı ve en ucuz bilet fiyatına bagaj hakkı dahil değildi.
Uçuş deneyimi ise özellikle dikkat çekici değildi. Koltuklar, yemekler ve hizmet, standart uzun mesafe ekonomi sınıfı ile aynı seviyedeydi. Beni özellikle hayal kırıklığına uğratan bir şey olmadı, ancak bir dahaki sefere daha yüksek bir fiyata rakiplerine tercih ederek Etihad’ı seçmemi sağlayacak bir şey de yoktu.
Dolayısıyla kararım basit:
- Etihad, bagaj ücretleri eklendikten sonra bile en ucuz seçenekse, elbette onlarla uçun
- aynı fiyata ise, şahsen Qatar Airways'i tercih ederim
- Emirates yerine Etihad'ı tercih ederdim, bunun başlıca nedeni daha rahat aktarma olmasıdır
- Sadece ekonomi sınıfı deneyimi için Etihad’a ekstra para ödemem
492 avro olur mu? Tereddüt etmeden yine onları seçerdim. Qatar’dan önemli ölçüde daha yüksek bir fiyata mı? Hayır.
Sorusu olan var mı?
Makale hakkında herhangi bir sorunuz veya yorumunuz varsa...