Bu uçak biletini neredeyse son dakikaya kadar bekledim.

Meksika seyahatim için iki ayrı tek yön bonus biletini birleştirmek istedim. Gidiş için Air France ile business class'ta, dönüş için ise Aegean'dan kazandığım milleri kullanarak Türk Hava Yolları ile seyahat etmeyi planladım.

Ancak sadece bir bilet alıp, birkaç hafta boyunca eve nasıl döneceğimizi bilememeyi hiç istemiyordum.

Sonunda, kalkıştan üç haftadan biraz daha kısa bir süre önce iki koltuk boşaldı. Ve beklemek buna değdi.

Cancún’dan Prag’a business class uçuş için 55.000 mil

Türk Hava Yolları genellikle bonus koltukları kademeli olarak satışa sunar. Deneyimlerime göre, Aegean’ın Miles+Bonus programı üzerinden rezervasyon yaparken, kalkıştan nispeten kısa bir süre önce bile koltuk durumunu kontrol etmeye değer.

Ancak bu süreç biraz sinir bozucu olabiliyor. Özellikle de iki koltuğa ihtiyacınız varsa ve seyahatiniz birkaç ayrı uçak biletinden oluşuyorsa.

Sonuç olarak, Cancún–İstanbul–Prag güzergâhımızın toplam maliyeti kişi başına 55.000 mil artı 393 avro oldu.

Toplam 393 avroluk ücretler pek de ucuz sayılmaz. Ne harika ne de berbat.

Ancak, seyahatten üç haftadan biraz daha kısa bir süre önce rezerve edilen Meksika’dan Prag’a tek yön business class bilet için bu fiyat bana yine de oldukça makul bir fırsat gibi geldi.

Neyse ki, Aegean'da birikmiş çok sayıda milim vardı. Bunların çoğunu, Milano'dan Melbourne'a Air India ile yaptığım uygun fiyatlı iş sınıfı uçuşlarda, Kahire'den Japonya'ya Lufthansa ile yaptığım birinci sınıf uçuşta ve ayrıca ekonomi sınıfında yaptığım birkaç uzun yolculukta kazanmıştım. Muhtemelen en fazlası, Jakarta'dan Addis Ababa üzerinden Manchester'a Ethiopian Airlines ile yaptığım uçuştan gelmişti.

RevPoints’i aktarmaya bile gerek kalmadı.

Hatta iki ay sonra Japonya’dan Prag’a Emirates ile iş sınıfında yapacağımız dönüş yolculuğu için bile yeterince milimiz kalmıştı.

Ama Cancún’a dönelim.

• Güzergâh: Cancún CUN – İstanbul IST
• Uçuş süresi: 12 saat 15 dakika
• Koltuk: 3E
• Uçak: Boeing 787-9

Tatil köyünden Uber ile 2 dakikada check-in

Catalonia Resort'tan havaalanına Uber ile gittik ve kalkıştan yaklaşık 3 saat önce vardık.

Check-in süreci harikaydı. Türk Hava Yolları’nın Business Class için ayrı bir kontuarı var ve aslında orada sadece yaklaşık 2 dakika geçirdik.

Biletimizde Cancún’daki güvenlik kontrolünden hızlı geçiş hakkı yoktu, ancak ortak lounge’a giriş hakkımız vardı.

Cancún’daki lounge mu? Orada çok fazla oyalanmayın.

Cancún Havalimanı’ndaki bekleme salonu, benim için havalimanına daha erken gelmemi kesinlikle gerektirmeyecek yerlerden biri.

Penceresiz bir bodrum katında yer alıyor, oldukça dar ve yemek seçenekleri de yetersizdi. Ortamın pek çekici olduğunu düşünmedik, bu yüzden orada sadece kısa bir süre kaldık.

Ardından, havaalanı çevresinde son dakika alışverişi yapmak için yola çıkmaya karar verdik.

Kabine dair ilk izlenim: biraz “eh işte”

Uçağa biniş zamanında başladı ve gruplar halinde iyi organize edildi. Kapıda herhangi bir kargaşa yaşanmadı.

Türk Hava Yolları’nın yeni business class’ını barındıran bir Boeing 787-9 ile uçtuk. Ancak ilk bakışta kabin bana biraz soğuk geldi.

Renk düzeninde siyah ve çok koyu gri tonları hakimdi. Bazıları bunda zarafet görebilir. Bana ise oldukça sıkıcı geldi.

Koltuklar 1–2–1 düzeninde yerleştirilmiş, böylece her yolcu koridora doğrudan erişebiliyor. Ortadaki, “balayı koltukları” olarak adlandırılan son boş koltuk çiftini kapmayı başardık.

Çift olarak uçuyorsanız, bunlar kabindeki en iyi koltuklardır. Birbirinize yakın oturursunuz ve rahatça sohbet edebilirsiniz.

Koltuk modern, ancak oldukça dar

Yerime oturduktan sonra bile ilk izlenimim pek değişmemişti.

Eğer bu benim ilk kez business class'ta uçuşum olsaydı, muhtemelen çok heyecanlanırdım. Ancak, diğer havayollarıyla da uçmuş biri olarak, koltuk bana biraz dar geldi.

Bana Hainan Havayolları’nın business sınıfını hatırlattı, ancak Türk Hava Yolları’nın biraz daha iyi olduğunu düşünüyorum. Bununla birlikte, Lufthansa’nın Allegris’i veya Air France’ın yeni business sınıfı, “donanım açısından” önemli ölçüde daha iyi.

Koltuk nispeten dar ve çevresinde pek fazla saklama alanı yok. Pencere kenarındaki koltuklar, en azından koridordan bakıldığında, bana biraz daha ferah göründü.

En büyük dezavantajı mahremiyet. Sizi koridordan ayıran bir kapı ya da sağlam bir bölme yok.

En azından ortadaki iki koltuk arasında dışarı çekilebilen plastik bir bölme var. Elbette buna ihtiyacımız olmadı. Ancak bir yabancının yanında oturuyorsanız, pratikte birbirinizin görüş alanından çıkmış olursunuz.

Bunun dışında kabinle ilgili eleştirecek pek bir şeyim yok. Kabin tertemizdi, koltuklar modern görünüyordu ve her şey düzgün çalışıyordu.

Ekranın boyutu iyi ve en önemlisi çok duyarlı. Kulaklıklar da iyiydi.

Mürettebat biraz mesafeliydi, ancak hizmet kusursuzdu

İlk başta kabin ekibi bana biraz mesafeli geldi. Belki biraz fazla ‘havalı’ ve kurallara harfiyen uyan bir tavır sergiliyorlardı.

Hoşnutsuzluk verici değillerdi. Sadece diğer havayollarında bazen karşılaştığınız rahat ve samimi tavrı beklemeyin.

Ancak hizmetin kendisi mükemmeldi. Türk Hava Yolları, iş sınıfının neden bu kadar iyi bir üne sahip olduğunu tam da bu noktada gösteriyor.

Uçak içi şef de hoş bir ayrıntı. Elbette, kısmen bir gösteri unsuru da var. Ama genel hizmetle uyumlu ve iyi bir izlenim bırakıyor.

Harika bir seyahat seti

Tuvalet çantaları koleksiyoncusu olarak, Türk Hava Yolları beni gerçekten çok memnun etti!

Her birimize biraz farklı bir seyahat seti veriyorlar – erkekler için siyah, kadınlar için bej renkli.

Üstelik çanta çok şık ve kullanışlı. Ancak içinde esas olarak göz maskesi, çorap, diş macunu, diş fırçası ve nemlendirici kremler gibi standart ürünler bulunuyor.

Yolculuk setinin yanı sıra, koltukta bizi yastık, battaniye ve terliklerden (çok rahat) oluşan klasik kombinasyon bekliyor,

Yemek, tüm uçuşun en iyi kısmıydı

Kalkıştan önce bile bize bir karşılama içeceği ve ıslak mendil verildi.

Ardından kabin ekibi menüyü dağıttı; bu menüyü uçuş boyunca yanımızda tuttuk ve hem akşam yemeğimizi hem de kahvaltımızı seçerken kullandık.

Şarap ve alkollü içecek seçeneklerinin oldukça geniş olması beni şaşırttı, ancak kokteyl çeşitleri hiç yoktu.

Uçak havalandıktan sonra bize küçük kanepeler ikram edildi. Ardından fındık eşliğinde bir içecek daha geldi ve ancak ondan sonra asıl yemek servisi başladı.

Her şey aşamalı olarak servis edildi. Uzun gecikmeler yaşanmadı, ancak aynı zamanda kabin ekibinin servisi olabildiğince çabuk bitirmeye çalıştığını da hissetmedik.

Menüde bolca seçenek vardı ve ikimiz de hiç sorun yaşamadan yemeklerimizi seçtik.

Ayrıca, üzerinde küçük bir taklit mum bulunan masa düzenini de çok beğendim. Aslında biraz saçma gelebilir, ama tam da bu tür detaylar gemideki atmosferi daha keyifli hale getirebiliyor.

Çorbanın ardından ana yemek geldi. Ben sığır etini seçtim ve tadı kesinlikle muhteşemdi.

Tatlılar da çok iyiydi. Tadı harikaydı ama fazla ağır değillerdi. Yemeğin tamamını yedikten sonra, uyumak yerine saatlerce yatağımda dönüp duracakmışım gibi hissetmedim.

Gece için bize birer şişe su verildi. Uçuş boyunca, içecekler ve cips veya fındık gibi küçük atıştırmalıklar da mutfakta ücretsiz olarak sunuluyordu.

Bunlardan yararlanmadık. Tam yemek servisi bittikten sonra artık buna gerek kalmamıştı.

Pek iyi uyuyamadım, ama bunun tek nedeni koltuk değildi

Koltuk yatağa dönüştürüldüğünde, oldukça dar olduğu bir kez daha ortaya çıktı. Bunu en çok bacak mesafesinde fark ettim.

Ancak aynı zamanda hiç yorgun değildim. Ve tabii ki bunun için Türk Hava Yolları'nı suçlayamam.

Sonuçta pek uyuyamadım. Ama yaklaşık 12 saatlik yolculuk boyunca bile sıkılmadım.

Uzun zamandır ilk kez, indirdiğim videolardan tek bir tanesini bile izlemedim. Uçak içi eğlence sistemi, tüm uçuş boyunca beni meşgul etmeye yetti.

Film ve dizi seçkisi iyiydi, ekran hızlı tepki veriyordu ve kumandayla ilgili hiçbir sorun yaşamadım. Bu, bir uçak içi eğlence sistemi için aslında oldukça büyük bir övgü.

Harika bir detoks içeceği ve çok lezzetli bir kahvaltı

Kahvaltıdan önce, kabin ekibi bir detoks içeceği ikram etti. Ve tadı harika idi.

Ardından granola ile yoğurt yedim. Uçağın inişinden önce hafif, sade ve çok lezzetli bir kahvaltıydı.

Kız arkadaşım patatesli omlet seçti, o da fena değildi. Sadece kahve beklentileri karşılamadı.

Küçük bir çikolata kutusu, uçuşa mükemmel bir son dokunuş kattı. Hiç de önemli olmayan ama hoş bir ayrıntı.

Varışta doğrudan hızlı geçiş şeridine yönlendirildik

İstanbul’a indikten sonra, Prag’a giden uçağımıza kadar yaklaşık 6 saat beklememiz gerekiyordu.

Ancak önce, aktarmalı yolcular için güvenlik kontrolünden geçmemiz gerekiyordu. Business class yolcuları için ayrı bir hızlı geçiş şeridi vardı ve tüm süreç 5 dakikadan az sürdü.

İstanbul Havalimanı, büyüklüğü nedeniyle pek hoşuma gitmez. Ancak bu seferki süreç oldukça iyi organize edilmişti.

Aktarma süremizin geri kalanını Türk Hava Yolları’nın bekleme salonunda geçirip mağazaları gezdik. Ancak bekleme salonu ve Prag’a giden aktarmalı uçuş hakkındaki düşüncelerimi bir sonraki incelememe saklayacağım.

Türk Hava Yolları ile tekrar uçar mıyım?

55.000 mil ve 393 avro karşılığında, kesinlikle evet.

Koltuğun kendisinden pek etkilenmedim. Dar buldum, fazla saklama alanı yoktu ve koridordan gerçek anlamda mahremiyet sağlamıyordu.

Sadece koltuk kriterine göre seçim yapmam gerekirse, yeni Air France Business Class ve Lufthansa’nın Allegris’ini daha üst sıralarda değerlendirirdim.

Ancak Türk Hava Yolları, uçuş sırasında sunduğu hizmetlerle bu eksikliği fazlasıyla telafi ediyor.

Yemekler ortalamanın üzerindeydi. Hizmet çok yüksek standarttaydı. Hiçbir şey için uzun süre beklemek zorunda kalmadık, kabin temizdi, her şey sorunsuz çalışıyordu ve uçak içi eğlence sistemi, tüm uçuş boyunca beni sorunsuz bir şekilde eğlendirdi.

Peki, genel olarak? Koltuk biraz ‘eh işte’ydi. Uçuşun geri kalanı ise çok daha iyiydi.