Bu uçak biletini neredeyse son dakikaya kadar bekledim.

Meksika seyahatim için iki ayrı tek yön ödül bileti kullanarak bir program hazırlamak istedim. Gidiş için Air France ile business sınıfında, dönüş için ise Aegean’dan kazandığım milleri kullanarak Türk Hava Yolları ile.

Ancak tek bir bilet alıp, eve nasıl döneceğimizi birkaç hafta boyunca bilememeyi hiç istemiyordum.

Sonunda, kalkıştan üç haftadan biraz daha kısa bir süre önce iki koltuk boşaldı. Ve beklemek buna değdi.

Cancún’dan Prag’a business class uçuş için 55.000 mil

Türk Hava Yolları genellikle bonus koltukları kademeli olarak satışa sunar. Deneyimlerime göre, Aegean’ın Miles+Bonus programı üzerinden rezervasyon yaparken, kalkıştan nispeten kısa bir süre önce bile koltuk durumunu kontrol etmekte fayda var.

Ancak bu süreç biraz sinir bozucu olabiliyor. Özellikle iki koltuğa ihtiyacınız varsa ve seyahatiniz birkaç ayrı biletten oluşuyorsa.

Sonuç olarak, Cancún–İstanbul–Prag güzergâhımızın toplam maliyeti kişi başı 55.000 mil artı 393 avro oldu.

Toplam 393 avroluk ücretler pek de ucuz sayılmaz. Ne harika, ne de berbat.

Ancak, kalkıştan üç haftadan biraz daha kısa bir süre önce rezerve edilen Meksika’dan Prag’a tek yön business class bilet için bu fiyat bana yine de oldukça makul bir fırsat gibi geldi.

Neyse ki, elimde bol miktarda Aegean milim vardı. Bunların çoğunu, Milano’dan Melbourne’a Air India ile iş sınıfında, Kahire’den Japonya’ya Lufthansa ile birinci sınıfta ve ayrıca ekonomi sınıfında yaptığım birkaç uzun yolculukta, fiyat-performans oranı yüksek uçuşlarla kazanmıştım. Muhtemelen en çoğunu, Jakarta’dan Addis Ababa üzerinden Manchester’a Ethiopian Airlines ile yaptığım bir uçuştan kazanmıştım.

Bu nedenle RevPoints aktarımına başvurmam bile gerekmedi.

Hatta iki ay sonra Japonya’dan Prag’a Emirates ile business sınıfında yapacağımız dönüş yolculuğu için de yeterince milimiz kalmıştı.

Ama Cancún’a dönelim.

• Güzergâh: Cancún CUN – İstanbul IST
• Uçuş süresi: 12 saat 15 dakika
• Koltuk: 3E
• Uçak: Boeing 787-9

Tatil köyünden Uber ile 2 dakikada check-in

Catalonia Resort'tan havaalanına bir Uber ile gittik ve kalkıştan yaklaşık 3 saat önce vardık.

Check-in süreci harikaydı. Türk Hava Yolları’nın business class yolcuları için ayrı bir kontuarı var ve aslında orada sadece yaklaşık 2 dakika geçirdik.

Biletimizde Cancún’daki güvenlik kontrolünden hızlı geçiş hakkı yoktu, ancak ortak lounge’a giriş hakkı vardı.

Cancún'daki lounge mu? Orada çok uzun süre oyalanmayın

Cancún Havalimanı’ndaki bekleme salonu, benim için kesinlikle havalimanına erken gitmemi gerektirecek türden bir yer değil.

Penceresiz bir bodrum katında yer alıyor, oldukça dar ve yemek seçenekleri de yetersizdi. Atmosferi pek çekici bulmadık, bu yüzden orada sadece kısa bir süre kaldık.

Ardından, havaalanı çevresinde son dakika alışverişi yapmak için yola çıkmaya karar verdik.

Kabine dair ilk izlenim: biraz "eh işte"

Uçağa biniş zamanında başladı ve gruplar halinde iyi organize edilmişti. Kapıda hiçbir kargaşa yaşanmadı.

Türk Hava Yolları’nın yeni business sınıfına sahip bir uçağı olan Boeing 787-9 ile uçtuk. Ancak ilk bakışta kabin bana biraz soğuk geldi.

Renk düzeninde siyah ve çok koyu gri tonları hakimdi. Bazıları bunda zarafet görebilir. Bana ise oldukça sıkıcı geldi.

Koltuklar 1–2–1 düzeninde yerleştirilmişti, böylece her yolcu koridora doğrudan erişebiliyordu. Ortadaki, “balayı koltukları” olarak adlandırılan son iki koltuğu kapmayı başardık.

Çift olarak uçuyorsanız, bunlar kabindeki en iyi koltuklardır. Birbirinize yakın oturursunuz ve rahatça sohbet edebilirsiniz.

Koltuk modern, ancak oldukça dar

Yerime oturduktan sonra bile ilk izlenimim pek değişmemişti.

Eğer ilk kez business sınıfında uçuyor olsaydım, muhtemelen çok heyecanlanırdım. Ancak diğer havayollarıyla da uçmuş biri olarak, koltuk bana biraz dar geldi.

Bana Hainan Havayolları’nın business sınıfını hatırlattı, ancak Türk Hava Yolları’nınki biraz daha iyi bence. Bununla birlikte, Lufthansa’nın Allegris’i ya da Air France’ın yeni business sınıfı, “donanım açısından” önemli ölçüde daha iyi.

Koltuk nispeten dar ve çevresinde fazla saklama alanı yok. Pencere kenarındaki koltuklar, en azından koridordan bakıldığında, bana biraz daha ferah göründü.

En büyük dezavantajı mahremiyet. Sizi koridordan ayıran bir kapı ya da sağlam bir bölme yok.

En azından ortadaki iki koltuk arasında dışarı çekilebilen plastik bir bölme var. Elbette buna ihtiyacımız olmadı. Ancak bir yabancının yanında oturuyorsanız, pratikte birbirinizin görüş alanının dışında kalırsınız.

Bunun dışında kabinle ilgili pek şikayet edecek bir şeyim yok. Kabin tertemizdi, koltuklar modern görünüyordu ve her şey kusursuz çalışıyordu.

Ekranın boyutu gayet iyi ve her şeyden önemlisi çok duyarlı. Kulaklıklar da iyiydi.

Mürettebat biraz mesafeli davrandı, ancak hizmet kusursuzdu

İlk başta, kabin ekibi bana biraz mesafeli geldi. Belki de biraz fazla ‘havalı’ ve kurallara harfiyen uyan bir tavır sergiliyorlardı.

Hoş olmayan insanlar değillerdi. Sadece diğer havayollarında bazen karşılaştığınız rahat ve samimi tavırları beklemeyin.

Ancak hizmetin kendisi mükemmeldi. Türk Hava Yolları, iş sınıfının neden bu kadar iyi bir üne sahip olduğunu tam da bu noktada gösteriyor.

Uçak içi şef de hoş bir ayrıntı. Elbette, bu kısmen bir gösteri. Ama genel hizmetle uyumlu ve iyi bir izlenim bırakıyor.

Harika bir seyahat seti

Tuvalet çantaları koleksiyoncusu olarak, Türk Hava Yolları beni gerçekten çok memnun etti!

Her birimize biraz farklı bir seyahat seti veriyorlar – erkekler için siyah, kadınlar için bej renkli.

Üstelik çanta gerçekten çok şık ve kullanışlı. Ancak içinde temel olarak göz maskesi, çorap, diş macunu, diş fırçası ve nemlendirici kremler gibi standart ürünler bulunuyor.

Konfor setinin yanı sıra, koltukta bizi bekleyen klasik yastık, battaniye ve terlik (çok rahat) kombinasyonu da var,

Yemek, tüm uçuşun en iyi kısmıydı

Kalkıştan önce bile bize bir karşılama içkisi ve ıslak mendil ikram edildi.

Ardından kabin ekibi menüyü dağıttı; bu menüyü uçuş boyunca yanımızda tuttuk ve hem akşam yemeğimizi hem de kahvaltımızı seçerken kullandık.

Oldukça geniş şarap ve alkollü içki seçkisi beni şaşırttı, ancak hiç kokteyl yoktu.

Uçak havalandıktan sonra bize küçük kanepeler ikram edildi. Ardından kuruyemiş eşliğinde bir içecek daha geldi ve ancak o zaman asıl yemek servisi başladı.

Her şey aşamalı olarak servis edildi. Uzun gecikmeler yaşanmadı, ancak aynı zamanda kabin ekibinin servisi olabildiğince çabuk bitirmeye çalıştığını da hissetmedik.

Menüde bolca seçenek vardı ve ikimiz de seçim yapmakta hiç zorlanmadık.

Ayrıca, üzerinde küçük bir taklit mum bulunan masa düzenlemesini de çok beğendim. Aslında biraz saçma gelebilir, ama tam da bu tür detaylar uçaktaki atmosferi çok daha keyifli hale getirebiliyor.

Çorbanın ardından ana yemek geldi. Ben sığır etini seçtim ve tadı kesinlikle muhteşemdi.

Tatlılar da çok iyiydi. Tadı harika ama aynı zamanda fazla ağır da değildi. Yemeğin tamamını yedikten sonra, uyuyamayıp saatlerce yatağımda dönüp duracakmışım gibi hissetmedim.

Gece için bize birer şişe su verildi. Uçuş boyunca, mutfakta içecekler ve cips, fındık gibi küçük atıştırmalıklar da ücretsiz olarak sunuluyordu.

Bunlardan yararlanmadık. Tam yemek servisi bittikten sonra artık buna gerek kalmamıştı.

Çok iyi uyuyamadım, ama bunun sebebi tamamen koltuktan kaynaklanmıyordu

Koltuk yatak konumuna getirildiğinde, oldukça dar olduğu bir kez daha ortaya çıktı. Bunu en çok bacak mesafesinde fark ettim.

Ancak aynı zamanda hiç yorgun da değildim. Ve tabii ki bunun için Türk Hava Yolları’nı suçlayamam.

Sonuçta pek uyuyamadım. Yine de 12 saatlik uçuş boyunca bir an bile sıkılmadım.

Uzun zamandır ilk kez, indirdiğim videolardan tek birini bile izlemedim. Uçak içi eğlence sistemi, tüm uçuş boyunca beni oyalamak için fazlasıyla yeterliydi.

Film ve dizi seçkisi iyiydi, ekran hızlı tepki verdi ve kumanda ile ilgili herhangi bir sorun yaşamadım. Bu, bir uçak içi eğlence sistemi için aslında oldukça büyük bir övgü.

Harika bir detoks içeceği ve çok lezzetli bir kahvaltı

Kahvaltıdan önce kabin ekibi bir detoks içeceği ikram etti. Ve tadı harikaydı.

Ardından granola ile yoğurt yedim. Uçak inişinden önce hafif, sade ve çok lezzetli bir kahvaltıydı.

Kız arkadaşım patatesli omlet seçti, o da fena değildi. Sadece kahve beklentileri karşılayamadı.

Küçük bir kutu çikolata, uçuşa mükemmel bir son dokunuş kattı. Hiç de önemli olmayan ama hoş bir ayrıntı.

Varışta doğrudan hızlı geçiş yoluna yöneldik

İstanbul’a indikten sonra, Prag’a giden uçağımıza kadar yaklaşık altı saat beklememiz gerekiyordu.

Ancak önce, aktarmalı yolcular için güvenlik kontrolünden geçmemiz gerekiyordu. Business sınıfı yolcular için ayrılmış bir hızlı geçiş şeridi vardı ve tüm süreç 5 dakikadan az sürdü.

İstanbul Havalimanı'nı, sadece büyüklüğü nedeniyle pek sevmiyorum. Ama buradaki düzen çok iyiydi.

Aktarma süresinin geri kalanını Türk Hava Yolları’nın lounge’unda geçirip mağazaları gezerek geçirdik. Ancak lounge ve Prag’a giden bağlantı uçuşu hakkındaki düşüncelerimi bir sonraki incelememe saklayacağım .

Türk Hava Yolları ile tekrar uçar mıyım?

55.000 mil artı 393 avro karşılığında, kesinlikle evet.

Koltuğun kendisinden pek etkilenmedim. Dar buldum, fazla saklama alanı yok ve koridordan gerçek anlamda mahremiyet sağlanamıyor.

Sadece koltukları esas alarak bir seçim yapmam gerekirse, yeni Air France Business Class ve Lufthansa’nın Allegris’ini daha üst sıralarda değerlendirirdim.

Ancak Türk Hava Yolları, uçuş sırasında sunduğu hizmetlerle bu eksikliği fazlasıyla telafi ediyor.

Yemekler ortalamanın üzerindeydi. Hizmet çok yüksek standarttaydı. Hiçbir şey için uzun süre beklemek zorunda kalmadık, kabin temizdi, her şey sorunsuz çalışıyordu ve uçak içi eğlence sistemi tüm uçuş boyunca beni sorunsuz bir şekilde eğlendirdi.

Peki, genel olarak? Koltuk biraz “eh işte” düzeyindeydi. Uçuşun geri kalanı ise çok daha iyiydi.